Yiğit Güneli

hediye paketi yaptıramadığım için üzgünüm.

herkes facebooktan bahsediyor. ben de bahsedicem.

ben de hala facebook’da kimseyi eklemedim, bakireliğimi koruyorum. çekinmiyorum, bütün abuk subuk vampire türü invite’ların hepsine ignore diyorum. mark as spam olsa hatta, tadından yenmeyecek.

yanlız olur da battle of survival invite’ı gelirse reddetmeyin olur mu?

baktık invite meselesi sayesinde insanlara ulaşmak çok kolay, bi oyun yaptık facebook için. bu adresten ulaşabilirsiniz. çok yeni, kesin bi yerlerinde bi buglar var. karşılaşıp iletirseniz ilk gördüğümüz anda olmasa da çözdüğümüz anda çok sevinicez.

gro.tiiy.yiit.org‘a facebook’a yazılım geliştirme hakkında bi makale geliyor.

tatilim bitti, her şeye devam. mimler de cep telefonuna gelen bayram tebrik mesajı gibi bir şey, cevap verseniz başka vermeseniz başka. az önceki cümlemi tekrar okuyunca orta yaşlı blogcular edasında olduğunu gördüm, öyle ki hala eda falan deyip bu uslubu devam ettiriyorum.

çıldırtan detaylar ya da anlar.

• otobüslerde oturduğum koltuğun koridor kısmına denk gelmesi her ne kadar bir detay olmasa da beni delirtiyor.
• gene otobüslerde bu sefer cam kenarında otururken yerdeki kaloriferin üstünün eğimli olması beni delirtiyor. dizimi duvara yaslamak için ayağımı onun üzerine koymam gerekiyor, ama eğimli yüzeyinden dolayı ayağım kaloriferin üzerinde duramayıp yere düşüyor.
• sıcak soğuk ayarı tek mekanizmayla ayarlanan duş musluklarının hiç bir zaman istediğim sıcaklıkta su verememesine dayanamıyorum. istediğimden azıcık soğukken bilyaların dönebileceği en ufak dokunuşla sıcağa doğru çevirince suyun istediğimden çok daha fazla sıcak olması kafamı attırıyor.

cem ve sera, ısrar ediyorum. süleyman hocam siz de buyurun.

blog temamı ruh halime döndürdüm. kendi kendimi yiyip bitiriyorum.

eloy beyin şurada hissettiklerinin aynısını kendim için hissediyorum. öyle ki, başlığını bile çalabilirim.

the dead flag blues

yıllık astral seyahat izninim tamamını kullanmak üzere aranızdan ayrılıyorum.