blogumda anlam veremediğiniz yazılar görüyorsanız, işte ne bileyim bunun gibi, yazı yazmaya çalıştığım iki siteyi buraya iliştirdim, ondan. gybe.org’a ve gro.tiiy.yiit.org’a yazı yazınca burada da gözüküyor yani.
böyle yazılar yazınca çok kişiye sesleniyormuşum gibi hissediyorum kendimi, oysa 3-4 kişisiniz toplasam. çok yalnızım google. önümde durup monitoru görmemi zorlaştıran çekirdek kabukları tepesi bunun en güzel kanıtı herhalde.
Kahramanlarımız Quentulus Quazgar Dağları’nın en ucunda, on metre yüksekliğinde ateşten harflerle yazılmış olan Tanrının Yarattıklarına Son Mesajı’nı okumak için çıktıkları yolculuğun sonuna gelmişlerdi. İşte dağın tepesine yakın bir yerde parıldayan harfler oradaydı. Tanrı’nın Son Mesajı’na hayranlıkla karışık bir huşuyla bakakaldılar, yavaş yavaş ve tanımlanması imkansız bir huzur duygusuyla nihai ve eksiksiz bir anlama hissiyle doldular. Mesaj aynen şöyleydi:
“Verdiğimiz rahatsızlıktan dolayı özür dileriz.”
4. Cilt.
fast food nation oldukça güzeldi. cannes’dan sonra ilk kez türkiyede gösterilmiş bu film. filmin havası ters yönde olsa da bitince sürekli zıplama isteği duydum, a scanner darkly’i beklerken sinemanın içindeki cnbce standında arada zıplayan birisini gördüyseniz mesaj atarak beni utandırabilirsiniz.
oldukça uzun zamandır yüksek beklentilerle görmek istediğim a scanner darkly ise kitabından sonra hayal kırıklığı yarattı diyebilirim. sonu bile daha iyimserdi, görmeyi beklediğim bir sürü sahne atlanmıştı. ama gene de gece 4′te evde olmama değdi.
salı günü a little trip to heaven’da izlandayı görmek için sabırsızlanıyorum.
şimdi reklamlar.
