bok yeşili bir yazı arkaplan rengim var buralarda. yeşil bok olsaydı öyle olurdu en azından.
uzun zamandır buraya yazı yazmıyorum diye böyle basit yöntemlere kaçıyorum.
“tam bir götsün sen” cümlesi nasıl bir üniversite dergisinin edebiyat köşesinde yayınlanacakken sansüre takılabilir yahu. “angutun tekisin sen” olması gereken yer de “angudun tekisin sen” olmuş. angudun tekini ayılar yesin, angut o. t daha iyi bi vurguluyor anlatılan hisleri.
bu aralar fontlara feci kafayı takmış durumdayım. petit serif diye bir türün varlığını öğrendim.
frutiger ve garamond fontlarını çok seviyorum.
post rock sevmenin en zor tarafı blog yazarken o anda dinlediğin şarkıda beğendiğin bir sözü yazı başlığı olarak atamanın imkansız olması. zira ibnetorlar şarkıya söz yazmıyor. takır takır çalıyorlar çoşuyorlar sadece. ulan bari iki satır “cause its hard to see you shine, when i’m here slowly dying” falan yaz bari. yok, cool takılacaklar illa.
seviyoruz.
şu şarkıyı 3 sene mi ne boyunca internette aktif olarak aradım. sonra o beni buldu.