o kafeye girdik ve oturduk. karşı sandalyede beyaz sakallı bir amca vardı, yaşlı kadın bizimle konuşmaya başladı, gözleri doldu ve dans etti. sakallı amca bizimle konuşmaya başladı, dil bilimci çıktı ve dil muhabbeti yapmaya başladık. liseden mezun olduktan sonra birbirini bir daha hiç görmemiş ve ertesi sabah öleceklerini bilen tüm orta yaşlı ama nasılsa bizim yaşıtımız kişilerin toplandığı ufacık kafe oldu burası, beklemiyorduk ve izledik. kırmızı folk giyinen sarışın çocuk dans etti, bu dünyalardan olmayan esmer mavi kız uçma becerilerini gizledi. dünya dilleri muhabbeti yapıyorduk, insanlar dans edecekti ve yarın öleceğiz. saat gece iki oldu, beş gündür kararmayan hava gene aydınlık kaldı fakat biz gene de öldük.
kamerayı kayda alıp linklater ismiyle sürseydik piyasaya, kimse sanmıyorum ki fark edebilsin.
tromsö hayatımda gördüğüm tek anlamlı dans oldu.
Yorum Yazın